Προς το παρόν me(ou)ga.

blogger-image-2066245417Συγγραφή:Τσανούσης Στάμος
2010. Πρωθυπουργός: Γιώργος Παπανδρέου
Ένας συνταξιούχος δίνει τη σύνταξη του μαζί με τα φιλιά του στον πρωθυπουργό και άλλος συνταξιούχος πηγαίνει στο ταμείο παρακαταθηκών και δανείων για να την καταθέσει. Την σύνταξη, μην παρεξηγηθούμε. 

2014. Πρωθυπουργός: Αντώνης Σαμαράς
Όταν ο πρωθυπουργός πηγαίνει στο Λουτράκι, ο κόσμος ύστερα από «λίγη γκρινίτσα» τον παροτρύνει να μην σταματήσει, να μην υποχωρήσει. Τουριστριούλες έξω από το Μαξίμου του ζητούν πληροφορίες και αυτός σεμνά και ταπεινά τους δίνει οδηγίες.  

2015. Πρωθυπουργός: Αλέξης Τσίπρας
Συνταξιούχος συναντά τον πρωθυπουργό στο δρόμο. 
-Να βαστάξουν οι υπερήλικες;
-Να βαστάξουν, απαντά ο πρωθυπουργός με το γνωστό βλαχομπαρόκ στυλ που αποπνέει αριστερισμό και επανάσταση. 

Πόσο πολιτικός πίθηκος πρέπει να είσαι για να παρακολουθείς ακόμα δελτία ειδήσεων; 
Σε τί πολιτικό κώμα βρίσκεσαι που δεν αντιδράς; 
Πώς νοιώθεις που το πολιτικό σου επίπεδο είναι το ίδιο με ομότιμους πολιτικούς μόγγολους, των οποίων ο πρωθυπουργός (βλέπε Ερντογάν) σταματά σε γέφυρες και σώζει πολίτες έτοιμους να αυτοκτονήσουν; 
Σκοπεύεις να αντιδράσεις ή καρτερικά θα περιμένεις μήπως και κάποια από όλες αυτές τις προφητείες των γερόντων, των μάγων, των σαμάνων και άλλων απολιθωμάτων πραγματοποιηθούν και δεν χρειαστεί να κάνεις τίποτα; 

Μέχρι και τον πρωθυπουργό της τυρόπιτας και του playstation αναπολείς και ονειρεύεσαι να γυρίσει στη πολιτική σκηνή. 

Εδώ και πολύ καιρό αναρωτιέμαι γιατί ενώ η Ελλάδα έχει γίνει ένα οικονομικό ερείπιο κανείς δεν αντιδρά. 

Πολλές φορές σκεφτόμουν ότι φταίει ο οικονομικός αναλφαβητισμός. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε τα οικονομικά μεγέθη. Το γεγονός ότι δεν ξέρουμε να υπολογίσουμε τί σημαίνει για παράδειγμα ύφεση και πόσους νέους ανέργους προσθέτει κάθε μονάδα αύξησης της ύφεσης. 

Άλλες φορές σκεφτόμουν ότι φταίει ο τηλεοπτικός εκφοβισμός. Ότι εργολάβοι όπως ο κύριος Πρετεντέρης έχουν επιτύχει στο αγαθό έργο τους και έχουν καταστήσει κοινώς αποδεκτό το θεώρημα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Ή συνωμοσιολόγοι όπως ο κύριος Τράγκας που, κατόπιν επικοινωνίας του με Πρεσβείες και μυστικές υπηρεσίες, μας πείθει πως πρόκειται για ξενόφερτη μέγγενη από την οποία δεν μπορούμε να γλιτώσουμε.  

Άλλες φορές σκεφτόμουν ότι όλα αυτά τα ιντερνετικά σκουπίδια γύρω από προφητείες για το τέλος του κόσμου, για Εξαμίλια και έξι μήλα ή αυγά Τουρκίας, έχουν κάνει τους Έλληνες στωικά να περιμένουν το τέλος του κόσμου άρα και της κατάντιας τους. 

Άλλες φορές σκεφτόμουν ότι με κάθε οικογένεια να έχει από έναν δημόσιο υπάλληλο που μπήκε με αλεξίπτωτο στην υπηρεσία του και έναν συνταξιούχο ετών 50, κανείς δεν νιώθει να έχει το ηθικό άλλοθι να αντιδράσει. 

Άλλες φορές σκεφτόμουν μήπως τα αστικά κέντρα βιώνουν διαφορετικά την κρίση σε σχέση με την περιφέρεια. Εκεί όπου οι επιδοτήσεις και η καταμέτρηση προβάτων ξένων στον υπολογισμό της επιδότησης έχει μειώσει τις συνέπειες της κρίσης. 

Άλλες φορές σκεφτόμουν μήπως εγώ είμαι υπερβολικός και τίποτα από όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι τόσο τραγικό όσο μου φαίνεται. 

Δυστυχώς όμως τα φτωχά μαθηματικά μου δεν με βοήθησαν να εξάγω ασφαλές συμπέρασμα. Ίσως να μην έθετα τις σωστές παραμέτρους. Κατέληξα όμως στο ότι η λύση είναι η προφανής. Ότι φταίνε όλα τα παραπάνω. Φταίει η απόλυτη παρακμή στην οποία βρισκόμαστε ως έθνος και ως προσωπικότητες. 

Εδώ και αρκετά χρόνια συστηματικά, ιδιαιτέρως μέσω της παιδείας, αλλά ασφαλώς και την οικογένεια ισοπεδώνονται όλες οι αρχές  των Ελλήνων, κυρίως όμως τοDNA τους και ο κώδικας αξιών που έφεραν. 

Μετά την νέκρωση της ελληνικής γλώσσας, υπό το μανδύα της απλοποίησης, ήρθαν απίθανοι κύριοι και κύριες να μας ενημερώσουν ότι δεν υπήρξαν σφαγές. Ότι δεν υπήρξαν εκτοπισμοί, ότι η Μακεδονία είναι περίπου ελληνική και εσχάτως ότι και ο Χίτλερ ήταν κατά βάθος η καλή Σταχτοπούτα με ανεπιθύμητη τριχοφυΐα. 

Γιορτάζουμε το «Όχι» την 28η Οκτωβρίου, αλλά λέμε ναι σε όλα. 
Γιορτάζουμε την Πρωτομαγιά, αλλά δεν τιμούμε τα κεκτημένα της. 
Ακούμε ποντιακά τραγούδια από τη Βανδή, αλλά ξεχνούμε πως παλεύουν οι Πόντιοι. 
Ακούμε τον επαναστατικό λόγο του Γιάνη, χωρίς να βλέπουμε τη μεζονέτα του. 

Τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι πάλι λάθος υπολογισμούς έκανα. Δεν είναι παρακμή. 

Είναι ηλιθιότητα. Είναι ένας λαός λοβοτομημένος, εγκεφαλικά ανάπηρος, που βιώνει ακριβώς αυτό που του αξίζει. Που θεώρησε ικανό μέχρι και τον Λεβέντη να τον εκπροσωπεί και να τον σώσει. 
Που όποτε νιώσει ότι κάτι καλύτερο του αξίζει, θα έχει προηγηθεί η αυτοκριτική. 

Μέχρι τότε όλοι mega στις 8. Και οποίος έχει κανένα ευρώ παραπάνω, δίπλα στο τμήμα της Ομόνοιας πουλάνε εξαιρετικούς μπάφους. 

πηγή
Advertisements
This entry was posted in Αναδημοσίευση από Tsanousis Stamos. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s