Ευρωπαϊκός ολοκληρωτισμός.

Ποιος θα το πίστευε ότι η Ευρώπη ποινικοποιεί τις ενστάσεις και τις αντιρρήσεις, τη διαφωνία και την αντίθεση σε ορισμένες αποφάσεις της; Και όμως συμβαίνει. Αποκαλύφθηκε προσφάτως στην ελληνική Βουλή, όπου εισήχθη νομοθετική ρύθμιση (και ψηφίστηκε), κατ’ επιταγήν σχετικής Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης… Και ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα αντιμετώπιζε με απίστευτη ελαφρότητα και αδιαφορία αυτό το ανατριχιαστικό αποτύπωμα ελαύνοντος ολοκληρωτισμού, αρκούμενη σε κοινοβουλευτικό αντίλογο χωρίς να καταγγείλει δημοσία, με ποικίλους τρόπους, τη φασιστική αυτή πρόκληση;

Η επίμαχη διάταξη ορίζει τα εξής: «Οποιος με πρόθεση παραβιάζει κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί σε βάρος κρατών ή οντοτήτων ή οργανισμών ή φυσικών ή νομικών προσώπων, με κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο ετών, εκτός και αν από άλλη διάταξη προβλέπεται βαρύτερη ποινή»… Απλοελληνιστί, με συγκεκριμένο παράδειγμα: αν ίσχυε η διάταξη αυτή την εποχή της γκανγκστερικής επέμβασης στη Σερβία, πρόσωπα (π.χ. γραφιάδες που καταδίκαζαν τη στάση και τις κυρώσεις της Ενωσης), οργανώσεις, κόμματα και φορείς που εξέφραζαν με διαδηλώσεις ή άλλως πώς τη συμπαράστασή τους στη Σερβία (π.χ. ποδοσφαιρικές ομάδες που εκδήλωναν την αλληλεγγύη τους με αγώνες στο Βελιγράδι), θα αντιμετώπιζαν το ενδεχόμενο να ελεγχθούν ποινικά και να καταλήξουν στη φυλακή.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης οχυρώθηκε πίσω από το υποχρεωτικόν της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για να δικαιολογήσει την εισαγωγή της ρύθμισης, ενώ -προσπαθώντας να διασκεδάσει τις δυσμενείς εντυπώσεις- διαβεβαίωσε ότι δεν τίθενται υπό διωγμόν οι απόψεις, οι διαμαρτυρίες και η ελευθερία της έκφρασης. Ωστόσο, η διάταξη είναι σαφής. Ουδαμού επισημαίνεται το αυτονόητο, το συμβατό με το στοιχειώδες για μια ελεύθερη κοινωνία. Οτι π.x. η διάταξη αφορά στη συμπεριφορά κρατών που παραβιάζουν το εμπάργκο που έχει επιβληθεί σε μια χώρα από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Σκόπιμη η αοριστία και σαφής… η ασάφεια, ώστε ερμηνευτικώς να μην αποκλείεται η ποινικοποίηση της γνώμης, της διαμαρτυρίας και της αντίθεσης.

Η θλιβερή Ευρώπη έχει κακό προηγούμενο. Η άποψη και η ελεύθερη έκφραση (για ιστορικά γεγονότα) έχουν προ πολλού ποινικοποιηθεί, με αποτέλεσμα να φυλακίζονται συγγραφείς και να απαγορεύεται η κυκλοφορία των βιβλίων τους (νόμος Γκεσώ στη Γαλλία). Και επειδή κάποιες χώρες δεν έχουν συμμορφωθεί ίσαμε τώρα με τη χιτλερική αυτή λογική, η Ενωση πιέζει αφόρητα τις χώρες αυτές να εισαγάγουν πλαγίως τέτοιου είδους ρυθμίσεις, με το πρόσχημα ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί θεσμικά ο ρατσισμός και η… φασιστική απειλή!

Το περιώνυμο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» του κ. Ρουπακιώτη (και προηγουμένως οι σχετικές απόπειρες Καστανίδη και Μ. Παπαϊωάννου) αυτόν τον στόχο έχει. Την ποινικοποίηση της άποψης, την περιστολή της ελεύθερης έκφρασης και εν τέλει τη φίμωση, προς δόξαν δημοκρατικών παραδόσεων και ανοιχτής κοινωνίας, πλήρους ελευθερίας και υπεράσπισης του αντιλόγου, για τα οποία επαίρονται οι κληρονόμοι του Διαφωτισμού.

Ολέθρια και οδυνηρή τυγχάνει εν προκειμένω η στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Εν αντιθέσει προς το ΚΚΕ, που αντιτάχθηκε στερρώς στο (λεγόμενο) «αντιρατσιστικό», η αξιωματική αντιπολίτευση -τηρώντας παράδοση αφωνίας και άκρως επιλήψιμης συμπεριφοράς (ουδέποτε ασχολήθηκε με το φασιστικό νόμο Γκεσώ το κόμμα της ανοιχτοσύνης και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων)- υποστηρίζει ενθέρμως το «αντιρατσιστικό». Ταυτόχρονα, αρκέστηκε σε βολές εντός Κοινοβουλίου εναντίον της νέας φασιστικής διάταξης, αποφεύγοντας οιαδήποτε άλλη μορφή διαμαρτυρίας, αντίθεσης και καταδίκης. Ενδεικτικώς, η άλκιμη «Αυγή» υποβάθμισε τραγικά το θέμα, ενώ έλειψαν σχετικές αναλύσεις και σχόλια -καθώς και καταδικαστικές δηλώσεις από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ- λες και η ολοκληρωτικού χαρακτήρα διάταξη αφορά μικροδιαμάχη σε όμιλο αντισφαιρίσεως.

Καλά. Το μηντιακό σύμπαν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ουδόλως ασχολήθηκε. Είχε το νου του στη «μικρή Μαρία» και στο κυβερνητικό Ρούπελ έναντι της Τρόικας. Οταν το θολωμένο ποτάμι του νέου ολοκληρωτισμού αρχίσει να παρασέρνει την ελευθερία της έκφρασης, οι πρώτοι που θα την πληρώσουν είναι οι άνθρωποι των μήντια. Και, φυσικά, η αμέριμνη Αριστερά…

πηγή

Advertisements
This entry was posted in Αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s