Το εθνικό ζήτημα.

greekmarathon_230912Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι υπό διεθνή έλεγχο. Αυτό δεν είναι καινούργιο. Ελάχιστα είναι τα διαστήματα που είχε τον έλεγχο των πολιτικών αποφάσεων. Οι πρωθυπουργοί της εκτελούσαν εντολές μεγάλων δυνάμεων, της Γερμανίας, της Αγγλίας και των ΗΠΑ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Τρικούπης τέθηκε υπό πλήρη έλεγχο μετά τη χρεοκοπία, ότι ο Βενιζέλος έγινε πρωθυπουργός με την επέμβαση των Γάλλων και ότι οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις αποφάσιζαν κατόπιν διαταγών των Αμερικανών. Και οι σημερινές κυβερνήσεις των Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά είναι απλοί εκτελεστές των αποφάσεων της τρόικας.

Ο σημερινός έλεγχος όμως είναι εντελώς απαξιωτικός για την κυβέρνηση. Ούτε καν την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει! Οι εντολές για μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων είναι πραγματικά εξωφρενικές και καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν θα τις δεχόταν στο παρελθόν αδιαμαρτύρητα. Ούτε καν οι πιο ενδοτικές. Διότι οι εντολές αυτές διαλύουν το ελληνικό Δημόσιο, καταργούν κάθε νομιμότητα και ουσιαστικά καταργούν την εσωτερική πολιτική τάξη. Δεν έχουμε πλέον υπουργούς. Ούτε βουλευτές. Είναι διακοσμητικοί. Εχουμε υπαλλήλους που υλοποιούν αποφάσεις. Δηλαδή έχουμε πλήρη κατάργηση της εθνικής ανεξαρτησίας.

Ολα αυτά τα πραγματικά θλιβερά ζητήματα τα αντιλαμβανόμαστε με ακόμη πιο τραγικό τρόπο τις ημέρες του «Οχι». Ακόμη και η δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά έθεσε πάνω από τις ιδεολογικές της φιλίες το εθνικό συμφέρον. Δεν εννοούσε δηλαδή να αυτοκαταργηθεί μπροστά στο φιλικό καθεστώς Μουσολίνι, το οποίο απαιτούσε πλήρη υποταγή. Και αντιστάθηκε, βάζοντας την Ελλάδα σε πόλεμο με τους Ιταλούς, προκειμένου να διασώσει την εθνική ενότητα μεταξύ λαού και ηγεσίας. Το «όχι» του Μεταξά κράτησε ενωμένο το λαό με την πολιτική τάξη και η Ελλάδα έπεσε μεν τελικά, αλλά παρέμεινε ηθικά και πολιτικά ακέραιη, επιλέγοντας τη σωστή πλευρά, την πλευρά των Συμμάχων.

Η στάση ουδετερότητας της Ελλάδας απέναντι στον Αξονα και τη Μ. Βρετανία ήταν κάλυψη για την προετοιμασία της εν όψει της συμμετοχής στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων. Ο Μεταξάς, παρά την ιδεολογική του συγγένεια με το φασιστικό καθεστώς Μουσολίνι, εν τούτοις κινήθηκε αποφασιστικά για την πρόσδεση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο συμμαχικό άρμα. Τρεις απόρρητες εκθέσεις του στρατηγού Αλέξανδρου Παπάγου το δείχνουν: «Πρέπει να σας καταστήσω γνωστόν ότι η Ελλάς μέχρι της αναμίξεώς της εις τον πόλεμον θα ακολουθεί πολιτικήν ουδετερότητος… (είναι αναγκαίος) ο από τούδε πληρέστερος εξοπλισμός της Ελλάδος, η οποία, αν θα πολεμήση, θα πολεμήση εις το πλευρό των συμμάχων».

Το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας είναι και σήμερα το κορυφαίο. Εν όψει αυτού, καμιά οικονομική θυσία δεν είναι μεγάλη. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη πολιτικής ηγεσίας. Η Αριστερά που μάλλον θα κληθεί να κυβερνήσει θα πρέπει να ανταποκριθεί με αίσθημα εθνικής ευθύνης. Αυτό είναι το μέγιστο σημερινό πρόβλημα. Εάν η Ελλάδα δεν ανακτήσει άμεσα τον πολιτικό έλεγχο μέσα στη χώρα της, εάν δηλαδή δεν αποκαταστήσει τη λειτουργία του κράτους και των εσωτερικών της νόμων, κανένα οικονομικό πρόβλημα δεν θα λυθεί.

Το πρόβλημα του δημόσιου χρέους θα λυθεί, όταν η Ελλάδα αποκτήσει κυβέρνηση. Η οποία θα θέσει επί τάπητος τα εθνικά ζητήματα, δηλαδή τη λειτουργία των εσωτερικών της θεσμών και την απομείωση του δημόσιου χρέους. Τέτοια κυβέρνηση αυτή τη στιγμή δεν έχει.

πηγή

Advertisements
This entry was posted in Αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s