Άδειες τσέπες.

αρχείο λήψης (1)Από τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟ

Είναι μάλλον δύσκολο, πρακτικά, να κρατήσουμε στην καρδιά μας μια αναμμένη λαμπάδα, όπως μας προέτρεψε ο πρωθυπουργός. Ακόμη δυσκολότερο, όσο κι αν το εύχεται γιατί τον συμφέρει, είναι να αισιοδοξήσουμε για το μέλλον μας και το μέλλον της χώρας.

Με άδειες τσέπες κανείς δεν μπορεί να είναι αισιόδοξος. Και με τα χαράτσια να πέφτουν το ένα μετά το άλλο στις πλάτες μας και τους απλήρωτους λογαριασμούς να συσσωρεύονται, οι πολλοί, εκτός καρτέλ, μεσαζόντων και συστημικών παρατρεχάμενων, δεν πρόκειται να δούμε το χρώμα του χρήματος.

Για να υπήρχε στοιχειώδης αισιοδοξία θα έπρεπε η χώρα να κυβερνάται από πολιτικούς οι οποίοι θα είχαν ένα στοιχειώδες πλάνο για την αντιμετώπιση της ανεργίας και της ύφεσης, που θα έπειθαν ότι πορεύονται με μια στοιχειώδη τακτική και θα παρουσίαζαν κάποια, στοιχειώδη έστω, ψήγματα στρατηγικής.

Τέτοιοι πολιτικοί σε αυτή την κυβέρνηση δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο υπαλληλικής νοοτροπίας πολιτικό προσωπικό, που αποκαλεί τακτική την προσυπογραφή όσων ζητεί η τρόικα και στρατηγική την ευλαβική προσήλωση στο νεοφιλελεύθερο πρόταγμα.

Ολοι αυτοί, πρωθυπουργός, εταίροι, υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι γενικώς, το μόνο που συστηματικά κάνουν είναι να προσεύχονται στους θεούς των τραπεζών και της αγοράς να μη βρεθούν και με άλλες «τρύπες» στα χέρια τους. Γιατί γνωρίζουν καλά -ακόμη και αυτοί- ότι πλησιάζει η στιγμή που δεν θα μπορούν πλέον να μας τις χρεώνουν. Πολύ απλά γιατί δεν θα μπορούμε, ό,τι κι αν κόψουμε από τις βασικές μας ανάγκες, να τις πληρώνουμε.

Αφού μας γάνωσαν τα αυτιά με τους επενδυτές που συνωστίζονταν στις πύλες εισόδου της χώρας περιμένοντας τους Στουρνάρες να ανάψουν το πράσινο φως στον… καταλληλότερο, αλλά επενδυτές δεν φάνηκαν. Αφού έκλιναν σε όλες τις πτώσεις τη λέξη «ανάπτυξη» για να καταλήξουμε σε μια φιέστα για την Ολυμπία Οδό, όπου οι μπουλντόζες κινήθηκαν μόνο προς χάριν της τηλεοπτικής κάμερας. Αφού ξόρκισαν τους «κρατικοδίαιτους εργολάβους» για να τους μεταμφιέσουν σε «επενδυτές της νέας εποχής», έμεινε μια ολόκληρη τρικομματική να περιμένει λύσεις για τα πάντα από τον τουρισμό.

Είναι βέβαια αστείο να φαντάζεσαι πολιτικούς τέτοιου διαμετρήματος, σαν τους αρχηγούς των πυλώνων της συγκυβέρνησης, να ξεροσταλιάζουν στα μπαλκόνια τους ψάχνοντας με το κιάλι τους τουρίστες. Αλλά είναι τραγικό να διαπιστώνεις ότι η πολιτική ηγεσία, που είχε θεωρήσει κάποτε «μεγάλη ιδέα» την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, είναι, τώρα, ευχαριστημένη, επειδή ηγείται μιας… «χώρας σερβιτόρων». Αυτό δηλαδή που έβλεπαν τότε ως κίνδυνο οι αρνητές της ένταξης!

Τελικά, το πιο επικίνδυνο για τη χώρα είναι τα νεοφιλελεύθερα μυαλά τους.

πηγή

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s